Uwian Na

20 12 2006

Home

Dalawang tulog na lang.

Sa sabado, pag gising ko, andun na ako sa kama ko sa sarili kong kwarto sa sarili naming bahay sa aking hometown Tanay sa lalawigan ng Rizal.

Surreal.

Makikita ko na si Kimaru, si Anja, si Windang, si Troy, si Sevrine na parating nakalawit ang dila at ang dalawang babies nya na hindi nya na-breastfeed, si Roma at ang walong babies nya, si Attila kahit hindi na nya ako kilala, si Botong, si Audrey, si Murdoch, si Keana ( I take no responsibility in naming one of our dogs this infamous monicker, all credit must be given to my Mom haha) at si Allegra na nagkaron ng isang near-death experience kamakailan lamang.

Surreal…

Dalawang linggo akong hindi maglalaba at magpa-plantsa ng damit ko. Dalawang linggo akong hindi maghahanda ng sarili kong pagkain. Ah bliss.

Seriously. The phrase “coming home” holds a deeper meaning to me now. It is definitely heaven.

Advertisements

Actions

Information

One response

26 12 2006
anto

oist! bakla! i-meet mo naman kami nina rose! wag ka munang manlalaki! hahahaha…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: